PL logo EN
Szukaj |
Film konkursowy
zwiastun Non omnis
Reż. Irmina Rusicka
Polska
2015
Próba utrwalenia na rozgrzanym murze napisu Non omnis moriar malowanego za pomocą pędzla i wody. Działanie odnosi się do pragnienia zostawienie trwałego i znaczącego śladu swojej egzystencji. Fraza pochodzi z Pieśni Horacego i w wolnym tłumaczeniu oznacza Nie wszystek umrę.   Irmina Rusicka (ur. 1990) jest absolwentką Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych i Społecznych na Uniwersytecie Wrocławskim. Studentka Sztuki Mediów na Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu oraz Studiów Doktoranckich Psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Obecnie, w ramach wymiany międzyuczelnianej, studiuje Sztukę Mediów na ASP w Warszawie.
Czytaj więcej
Przeglądy filmów (1) + rozmowy z artystami
Miejsce: ŁAŹNIA 1, ul. Jaskółcza 1, Dolne Miasto, Gdańsk, sala 101
 
1. Dorota Nieznalska Pruskie Noce 2015 Polska 18:04
 
 
Film zrealizowany na podstawie fragmentów poematu narracyjnego Aleksandra Sołżenicyna, pt.: Pruskie noce, film czarno-biały z dźwiękiem, muzyka: Chór Alexandrowa, pieśń Święta Wojna, Chór Armii Czerwonej, Warszawianka.
Opis filmu:
W roku 1944 nastąpiło wkroczenie Armii Czerwonej na tereny Prus Wschodnich w celu “wyzwolenia” spod niemieckiej okupacji. Aleksander Sołżenicyn, wówczas jako dziennikarz  towarzyszył temu wydarzeniu. Po kilkunastu latach opisał swoje doświadczenie, emocje z pozycji wnikliwego obserwatora rzeczywistości. Poemat narracyjny, pt.: Pruskie noce,  jest przejmującym dokumentem ujawniającym bezwzględność, barbarzyństwo, przemoc Armi Czerwonej w stosunku do kobiet, dzieci, starców. Przy realizacji filmu wykorzystałam wybrane fragmenty poematu deklamowane przez lektora jako narrację  filmu. Całe przedsiewzięcie zrealizowane zostało w oparciu o metodę krytyczną, za pomocą wyselekcjonowanych materiałów archiwalnych, fotografii i dźwięku spróbowałam przedstawić przemoc oraz ludzką agresję, czego symbolem był pogrom i masakra ludności cywilnej przez żołnierzy radzieckich w 1944 r. (tzw. rzeź w  Nemmersdorfie – jako symbol przemocy Armii Czerwonej). Dotarłam  do miejscowości Nemmersdorf, obecnie Majakowskoje (ros. Маяковское, niem. Nemmersdorf ) wieś w obwodzie Kaliningradzkim w Rosji. Nemmersdorf – jako miejsce pamięci.



Dorota Nieznalska  – artystka, absolwentka Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Mieszka i pracuje w Gdańsku. Brała udział w ponad stu wystawach zbiorowych i indywidualnych, a jej prace znadjują się w kolekacjach zarówno publicznych jak i prywatnych, w kraju i za granicą. W 2013 roku uzyskała stopień doktora na Wydziale Rzeźby, Kierunek Intermedia w Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Pracuje jako asystentka  Wydziału Rzeźby i Intermediów w gdańskiej ASP.
Realizuje prace z zakresu rzeźby, instalacji, fotografii, wideo. W swoich wczesnych pracach wykorzystywała między innymi symbole religijne. Problem silnej tradycji katolickiej panującej w Polsce łączyła z męską dominacją w społeczeństwie. Poruszała także tematy tożsamości, seksualności oraz stereotypowych ról kobiet i mężczyzn. Obecnie interesują ją zagadnienia relacji społecznych i politycznych w kontekście przemocy. Realizuje  projekty badawcze dotyczące miejsc pamięci, śladów pamięci/zapomnienia oraz historii.

2. Diana Rönnberg Stories fotm the Forest , Records from the City 2017 Szwecja  10:10
 
 
Stories from the forest, records from the city jest efektem moich ostatnich badań na temat liminalności: środkowej fazy rytuału przejścia, charakteryzującym się byciem pomiędzy. Liminalność jako stan odseparowania i resetu jest obietnicą transformacji, kompromisem, przejściową, wypełnioną niejasnością oraz sprzecznościami przestrzenią, w której dokonuje się zmiana. Praca składa się z materiałów video głównie nakręconych przeze mnie w szwedzkiej miejscowości Kungsbacka, z której się wywodzę oraz w Gdańsku – polskim mieście, w którym mieszkała podczas trwania moich studiów doktoranckich. Instalacja jest mariażem między dźwiękiem a obrazem, między polifonią głosów jaka występuje we mnie, jak i poliptykiem mych spojrzeń i miejsc zamieszkiwania. Te wszystkie słowa, postacie oraz czynniki bio-geograficzne kształtują mnie jako postać. Jednocześnie nierzadko doprowadzają do rozbicia lub konfliktu z powodu diametralnych różnic między nimi.
 
 
Diana Rönnberg jest szwedzko-polską artystką interdyscyplinarną. W 2017 roku uzyskała tytuł doktora sztuki za pracę pt. Stories from the Forest, Records from the City na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Doktorat pod kierunkiem prof. Grzegorza Klamana oraz promotorki pomocniczej dr Katarzyny Lewandowskiej. 1999-2002 Liceum Muzyczne w miejscowości Kungsbacka, Szwecja. 2004-2009 Studia magisterskie na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Wydział Komunikacji Multimedialnej, kierunek Fotografia (Dzisiaj UAP.) 2013-2016 Interdyscyplinarne Studia Doktoranckie na Wydziale Rzeźby i Intermediów, kierunek Intermedia. Szwecja. Brała udział w ponad 50ciu wystawach m in w Rosji, Niemczech, Boliwii, Szwecji i Polsce. Laureatka stypendiów i konkursów. Obecnie mieszka i pracuje w Kungsbacka. Od 2013 roku współtworzy zespół muzyczny Combi Cats z Kordianem Rönnberg. W wolnych chwilach śpiewa i pisze teksty o tematyce egzystencjalnej. Umysłem uwikłana w badaniu linii, które tworzą wszelkie granice, sercem
przebywa w lesie z żeńską częścią jej watahy.

3. Begona Vilario Beti bezperako koplak 2016 Hiszpania 05:53
 
 
Wigilia dnia Św. Agaty jest głęboko zakorzenioną tradycją baskijską polegającą na chodzeniu od drzwi do drzwi wraz z poetami ludowymi bertsolari i śpiewaniu zaimprowizowanych pieśni do akompaniamentu uderzeń kijów. W nawiązaniu do owego święta, bertsolari Maialen Lujanbio tworzy pieśń potępiającą przemoc na tle płciowym. W kolejnych wersach utworu, napiętnowuje ona różne przejawy przemocy seksualnej i naszą bezradność z jej zwalczaniem. Na podstawie tekstu dwudziestu różnych artystów tworzy kolektywnie dzieło wykorzystujące rozmaite formy animacji.
 
Film jest pracą kolektywną dwudziestu młodych baskijskich artystów koordynowanych przez Bego Vicario. Poszczególne fragmenty utworu i przejścia między nimi zostały rozdzielone między artystów pracujących w różnych technikach, co skutkuje różnorodnością form wykorzystanych w filmie. Dzięki muzyce i rytmowi piosenek udało się jednakże zachować ciągłość narracyjną i formalną, co daje dodatkową moc i głębię utworom muzycznym.
 
Czytaj więcej
Ludzie
  • Zofia Maria Cielątkowska
    Filozofka, kuratorka, wykładowczyni, redaktorka, zajmuje się szerokim polem w krytyce – głównie sztukami wizualnymi i teatrem. Stypendystka Wydziału Sztuk Wizualnych na Uniwersytecie w Buffalo (2010), członkini AICA, badaczka stowarzyszona w Instytucie Kultury Francuskiej UW. W latach 2014-2016 wykładowczyni na Akademii Sztuki w Szczecinie. Jej praca doktorska została poświęcona zjawisku performance i podmiotowości  (Filozofia, UJ, 2013). Absolwentka filozofii (Filozofia, UJ, 2006), studiów kuratorskich (Historia Sztuki, UJ, 2008).Od ponad 10 lat pisze i publikuje teksty do magazynów polskich i zagranicznych; jest autorką wywiadów, tekstów do wystaw, esejów czy krytycznych komentarzy dotyczących zjawisk we współczesnej kulturze (współpracuje  m.in. z „Dwutygodnik.com”, „Obieg”, „Contemporary Lynx”, „Tique Art” czy „Dialogiem”). Bliskie są jej obszary współczesnej sztuki i teatru w kontekście społecznym czy takie zagadnienia jak praktyczne i symboliczne działanie wykluczeń, praktyki oraz mechanizmy kreowania władzy, tożsamości i pamięci. Mieszka i pracuje w Warszawie. 
    Czytaj więcej
  • Beata Śniecikowska
    Polonistka i historyczka sztuki, adiunkt w Pracowni Poetyki Historycznej Instytutu Badań Literackich PAN. Zajmuje się badaniem relacji transkulturowych i intersemiotycznych – najchętniej na gruncie szeroko rozumianego modernizmu. Szczególnie zainteresowana problematyką audialności i wizualności poezji. Od lat tropi także związki literatury i sztuki europejskiej z kulturami Dalekiego Wschodu. Autorka monografii: Słowo – obraz – dźwięk. Literatura i sztuki wizualne w koncepcjach polskiej awangardy 1918–1939 (Kraków 2005), „Nuż w uhu”? Koncepcje dźwięku w poezji polskiego futuryzmu (Wrocław 2008) oraz Haiku po polsku. Genologia w perspektywie transkulturowej (Toruń 2016). Stypendystka Fundacji na rzecz Nauki Polskiej oraz Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, wiceprezeska Fundacji „Centrum Międzynarodowych Badań Polonistycznych”.
    Czytaj więcej
Festival IN OUT
11 IN OUT FESTIVAL 2017 słowo/obraz 
Eksperymenty / Wideo / Dokumenty 
 
Festiwal In Out jest cyklicznym projektem Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia organizowanym od 2005 roku. W ramach Festiwalu odbędą się wykłady, przeglądy filmów, koncerty oraz organizowany jest otwarty, międzynarodowy konkurs na najlepsze: prace wideo, eksperymenty, dokumenty. 
W tym roku zapraszamy do wzięcia udziału w konkursie na temat słowo /obraz.
 
Konkurs jest dwuetapowy, a jury I etapu konkursu do 10 kwietnia 2017 wybierze 20 artystów, których prace zostaną zakwalifikowane do II etapu konkursu a tym samym pokazane podczas przeglądów w CSW Łaźnia. Artyści zostaną zaproszeni na Festiwal do Gdańska.
 
Nagrody:
I nagroda w wysokości 5 000 PLN ufundowana przez Marszałka Województwa Pomorskiego Mieczysław Struka
II nagroda w wysokości 4 000 PLN ufundowana przez CSW ŁAŹNIA
Oprócz nagród przyznane zostaną również wyróżnienia honorowe. Najlepsze prace wideo znajdą się na płycie DVD.
 
 
Konkurs jest skierowany do pełnoletnich artystów wizualnych i filmowych.
Czas trwania: powyżej 1 minuty , maksymalnie do 20 minut.
Rok produkcji: praca powinna być nie starsza niż 3 lata.
 
Termin nadsyłania zgłoszeń wraz z czytelnie wypełnionymi załącznikami upływa 27 marca 2017. Zapraszamy do wzięcia udziału!
 
Regulamin:
 
 
 Wymagany załącznik do pobrania:
 
 
 
Czytaj więcej
Następna edycja za:
-729 dni
Festival in out in news