PL logo EN
Szukaj |
Film konkursowy
Zwiastun Pruskie noce
Reż. Dorota Nieznalska
2015
Polska
Film zrealizowany na podstawie fragmentów poematu narracyjnego Aleksandra Sołżenicyna, pt.: Pruskie noce, film czarno-biały z dźwiękiem, muzyka: Chór Alexandrowa, pieśń Święta Wojna, Chór Armii Czerwonej, Warszawianka. Opis filmu: W roku 1944 nastąpiło wkroczenie Armii Czerwonej na tereny Prus Wschodnich w celu “wyzwolenia” z pod niemieckiej okupacji. Aleksander Sołżenicyn, wtedy jako dziennikarz  towarzyszył temu wydarzeniu. Po kilkunastu latach opisał swoje doświadczenie, emocje z pozycji wnikliwego obserwatora rzeczywistości. Poemat narracyjny, pt.: Pruskie noce,  jest przejmującym dokumentem ujawniającym bezwzględność, barbarzyństwo, przemoc Armi Czerwonej w stosunku do kobiet, dzieci, starców. Przy realizacji filmu wykorzystałam wybrane fragmenty poematu deklamowane przez lektora jako narrację  filmu. Całe przedsiewzięcie zrealizowane zostało w oparciu o metodę krytyczną, za pomocą wyselekcjonowanych materiałów archiwalnych, fotografii i dźwięku spróbowałam przedstawić przemoc oraz ludzką agresję, czego symbolem był pogrom i masakra ludności cywilnej przez żołnierzy radzieckich w 1944 r. (tzw. rzeź w  Nemmersdorfie – jako symbol przemocy Armii Czerwonej). Dotarłam  do miejscowości Nemmersdorf, obecnie Majakowskoje (ros. Маяковское, niem. Nemmersdorf ) wieś w obwodzie Kaliningradzkim w Rosji. Nemmersdorf – jako miejsce pamięci.       Dorota Nieznalska  – artystka, absolwentka Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Mieszka i pracuje w Gdańsku. Brała udział w ponad stu wystawach zbiorowych i indywidualnych w kraju i za granicą. Jej prace znajdują się w kolekcjach publicznych i prywatnych w kraju i za granicą. W 2013 roku uzyskała stopień doktora na Wydziale Rzeźby, Kierunek Intermedia w Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Pracuje jako asystentka  Wydziału Rzeźby i Intermediów w gdańskiej ASP. Realizuje prace z zakresu rzeźby, instalacji, fotografii, wideo. W swoich wczesnych pracach wykorzystywała między innymi symbole religijne. Problem silnej tradycji katolickiej panującej w Polsce łączyła z męską dominacją w społeczeństwie. Poruszała także tematy tożsamości, seksualności oraz stereotypowych ról kobiet i mężczyzn. Obecnie interesują ją zagadnienia relacji społecznych i politycznych w kontekście przemocy. Realizuje  projekty badawcze dotyczące miejsc pamięci, śladów pamięci/zapomnienia oraz historii.
Czytaj więcej
Przeglądy filmów (5) + rozmowy z artystami
Miejsce: ŁAŹNIA 1, ul. Jaskółcza 1, Dolne Miasto, Gdańsk, sala 101
 
1. Duda Róża Soja Michał  Gold Mine 2017 Polska 09:04
 
 
Materiał pochodzi z byłej kopalni złota w Czarnej, obecnie zalanej wodą. Post apokaliptycznemu krajobrazowi towarzyszą odgłosy dobywające się spod wody, które w większości odnoszą się do najnowszej historii i kultury popularnej. Można usłyszeć przemówienie Wojciecha Jaruzelskiego ogłaszające wprowadzenie Stanu Wojennego 13 Grudnia 1981 roku, jak również studio Lotto czy prognozę pogody. Natłok głosów połączony jest z wygenerowanymi komputerowo obiektami zanurzonymi w podwodnej scenerii. Surrealistyczne i absurdalne fragmenty współczesnego życia unosząc się w wodzie nabierają charakteru preparatów przetrzymywanych w formalinie w muzeum historii naturalnej. Lęki, kompleksy i obiekty pożądania znajdują tu swoje ucieleśnienie tworząc obraz zbiorowej podświadomości polskiego społeczeństwa.
 
Róża Duda urodzona w Lublinie w 1993 roku. Od 2013 studiuje malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni malarstwa prof. Andrzeja Bednarczyka oraz pracowni interdyscyplinarnej Grzegorza Sztwiertni. Od 2017 roku na studiach w Zurich Hochschule der Kunste - Digital Kunst, w 2016 studia w Die Angewandte Kunst Wien - Transmediale . Zajmuje się sztuką wideo, instalacją, filmem dokumentalnym. Jej wystawa indywidualna Obserwatorium prezentowana w Wideo Galerii Małopolskiego Ogrodu Sztuki w Krakowie. Autorka brała także udział w licznych wystawach zbiorowych min w galerii Labirynt w Lublinie, galerii New Jörg w Wiedeniu, Muzeum Sztuki Współczesnej w Odessie czy Muzeum Narodowym w Krakowie. Autorka została również wyróżniona na X IN OUT Festival w Gdańsku, jej prace prezentowane były w CSW Łaźnia w 2016 roku oraz na 29th Lest Instants Video Festival w Marsylii. W czerwcu 2016 roku brała również udział w Projekcie Sejsmograf organizowanych przez Bunkier Sztuki w Krakowie.
 
Michał Soja (ur. w 1994 roku w Krakowie) jest artystą działającym w Krakowie. Studiował w Akademie der Bildenden Künste w Monachium, Zürcher Hochschule der Künste, obecnie student IV roku Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Posługuje się głównie eksperymentalną animacją, zajmuje się też sztuką video i instalacją. Poszukuje własnych metod rejestracji i obserwacji świata. Stara się odtwarzać wrażenie realności i namacalności życia codziennego. Prezentował swoje prace m.in: 56 Krakowskim Festiwalu Filmowym, 19 Holland Animation Film Festival w Utrechcie, Międzynarodowym Triennale Rysunku we Wrocławiu w 2016 roku, 19 Guanajuato International Film Festival w San Miguel de Allende w Meksyku, czy 23 edycji ‘Message to Men’ International Film Festival w Petersburgu, nagrodzony wyróżnieniem honorowym na 10 edycji IN OUT Festivalu w Gdańsku, 2 nagrodą w ramach 4 edycji O!PLA, Festiwalu Polskiej Animacji. Prezentował swoje prace na trzech wystawach indywidualnych.

2. Gruber Assaf The Right 2015 Izrael/Niemcy  11:54
 
 
73-letnia pracownica ochrony z Galerii Dawnych Mistrzów w Dreźnie pisze do dyrektor Muzeum Sztuki z prośbą o zgodę na pracę w ochronie jej placówki na zasadzie wolontariatu.  Czwarty w cyklu krótkich metraży „Bezimienna noc”, „Prawo” to wymyślona historia osadzona w historycznych sentymentach. Powodem, którym staruszka motywuje swą prośbę o przeniesienie – poza jej własną historią jako polskiej Niemki zmuszonej do uchodźstwa w latach 40. – jest kolekcja sztuki renomowanej przedwojennej lewicowej grupy awangardowej a.r. („artyści rewolucyjni”, „awangarda rzeczywista”) z lat 30. Dla kobiety dzieła te są bardziej wartościowe od obrazów caravaggistów w Dreźnie, pośród których obecnie pracuje.
 
Assaf Gruber (ur. w 1980 w Jerozolimie) jest artystą i filmowcem zamieszkałym w Berlinie. Jest absolwentem The Cooper Union for the Advancement of Science and Art. oraz École nationale supérieure des Beaux-arts de Paris. Otrzymał liczne stypendia i nagrody, m.in. grant Rady Izraelskiej Loterii na rzecz Kultury i Sztuki (2015) oraz pierwszą nagrodę Les amis des beaux-arts de Paris. Edukację kontynuował w Belgii, gdzie przeniósł się by studiować podyplomowo na gandawskiej uczelni HISK.
W 2012 r. był rezydentem Künstlerhaus Bethanien, a rok później otrzymał stypendium Akademie der Künste w Berlinie. Jego prace pokazywane były na międzynarodowych biennalach i wystawach grupowych w Neuer Berliner Kunstverein (2015), Muzeum POLIN w Warszawie (2016) i w MOCA w Belgradzie (2016). W 2015 r, cykl filmów „Bezimienność nocy” był motywem przewodnim dużej wystawy indywidualnej w łódzkikm Muzeum Sztuki.
Jego filmy pokazywane były na Berlinale (2016), florenckim Lo schermo dell arte (2016) i na międzynarodowym festiwalu filmów krótkometrażowych w Oberhausen (2016).

3. Domańska Anna Lullaby/Kołysanka 2016 Polska 03:35 
 
 
Joseph – młody Kurd z Syrii śpiewa Kurdyjską kołysankę. Przybył do Grecji w Marcu 2016, w czasie kiedy Europejskie granice zostały przed nim i przed wieloma tysiącami zamknięte. Mieszka w namiocie w porcie Pireus. Sytuacja tam i w wielu innych tymczasowych obozach jest bardzo trudna. Jest niepewny swojej przyszłości – nie wie czy będzie mógł kontynuować podróż do Europy Zachodniej. Słowa kołysanki odnoszą się Anfalu, ludobójstwa Kurdów zaprojektowanego przez Saddama Husejna w 1988 roku.
 
Anna Domańska - autorka filmów niezależnych. Współpracuje z artystami, instytucjami kultury i organizacjami pozarządowymi. Zimą 2015 roku podczas szczytu kryzysu uchodźczego pojechała na Bałkany pomagać uchodźcom. Doświadczenia wynikające z bezpośredniego kontaktu bardzo różniły się od obrazu przekazywanego przez media. Postanowiła dokumentować filmowo sytuację osób uciekających do Europy na tzw. Szlaku Bałkańskim i w Grecji. Poszukuje najlepszego sposobu, aby opowiadać o przybywających do Europy.
 
4. Machnik Amanda  Blue Sandwiches 2015 Polska 01:19
 
 
“Niebieskie kanapki” to film krótkometrażowy nagrany w przestrzeni kuchennej na taśmie 16 mm. Prezentuje głównie ujęcia kanapek i koloru niebieskiego.
 
Amanda Machnik niedawno ukończyła The Cooper Union for the Advancement of Science and Art w Nowym Jorku. W 2015 r. otrzymała stypendium Fulbrighta na badania do filmu w Warszawie, gdzie obecnie mieszka. Artystka nagrywa swe filmy na taśmę 16mm, świadomie wybierając pracę z kamerami z ograniczonym zapisem w przeciwieństwie do sprzętu cyfrowego. Jej sztuka opiera się przede wszystkim na związkach między tekstem a obrazem; artystka często nagrywa własny komentarz z offu, który nawiązuje do nagrania. Najczęściej w swych nagraniach artystka próbuje uchwycić niuanse i subtelności życia codziennego, które zupełnie odmienia komentarz artystki, nakłaniający widzów do nowych, nietypowych sposobów patrzenia na jej dzieła.
 
5. Demczuk Grzegorz Mnie nie dotyczy 2017 Polska 05:27
 
 
Globalne ocieplenie mnie nie dotyczy.
 
Urodzony w 1992 r. w Częstochowie, Grzegorz Demczuk obecnie jest studentem dr Łukasza Ogórka w Pracowni Multimedialnej ASP w Łodzi. Wcześniej studiował na ASP w Częstochowie na wydziale malarstwa i grafiki. Tworzy głównie prace wideo, performensy dokamerowe, fotografie i obrazy. Uczestnik wystaw zbiorowych w Częstochowie, Brnie (Close – Far), Łodzi (m.in. Young Spirit), współtwórca wystawy “Kąt padania ≠ kątowi odbicia”, uczestnik VideoNews 2016. Laureat w konkursie “Sztuk Pięknych” Władysława Strzemińskiego w 2017 r. 

6. Ćosić Zlatko and Ćosić Rachel EVEN THE BIRDS KNOW IT 2017 USA 02:55
 
 
Ptaki z St.Louis wymieniają się opiniami o środowisku i klimacie społeczno-politycznym.
 
Zlatko Ćosić jest artystą wido urodzonym w Banja Luce w Jugosławii. Jego twórczość obejmuje filmy krótkometrażowe, prace wideo i instalacje dźwiękowe, ale także projekcje teatralne i występy audiowizualne. Tematy jego prac często dotyczą tożsamości, imigracji i problemom związanym z życiem w nowym środowisku, skupiając się na potrzebie pogodzenia się z różnicami kulturowymi i nawiązaniem dialogu między ludźmi. Twórczość Ćosića była pokazywana w ponad 40 krajach świata, a artysta otrzymał rozmaite wyróżnienia.
 
 
Czytaj więcej
Ludzie
  • Ying Kwok
    Ying Kwok jest niezależną artystką i kuratorką znaną z nowatorskiego podejścia do pracy kuratorskiej, które skupia się na „granicach współpracy” (“boundaries of collaboration”) między kuratorami, artystami i szerszą publicznością. Jako kuratorka w Centrum Sztuki Chińskiej w Manchesterze, gdzie pracowała w latach 2006-2012, Kwok odpowiadała za program artystyczny instytucji, organizację wystaw i wszelkich wydarzeń im towarzyszących, a także kierowała programem rezydencji artystycznych. Dzięki licznym projektom wspólnym oraz wymianom, stworzyła szeroką bazę kontaktów z organizacjami z Wielkiej Brytanii i z Azji.
    Od 2013, Kwok pracuje jako niezależna kuratorka w różnych krajach. Należała do grona kuratorskiego wystaw: „Harmonijne społeczeństwo” (Harmonious Society) prezentowanej w ramach azjatyckiego Triennale w Manchesterze (2014); „Z tęsknoty do przynależności” z CSW Łaźnia (2014, 2016); „Nie ma powodów do paniki” No Cause For Alarm w nowojorskiej galerii La Mama (2016). Jest głównym kuratorem Międzynarodowego Festiwalu Fotografii LOOK 2017. Odpowiada również za pawilon Hong Kongu na 57. Biennale w Wenecji. W 2015 r, otrzymała stypendium Azjatyckiej Rady Kulturowej (Asia Cultural Council Fellowship) na pięciomiesięczny pobyt badawczy nad projektami partycypacyjnymi i społecznie zaangażowanymi w USA. Aby wspierać krytyczne myślenie i zachęcać do owocnych dyskusji, z pomocą miejscowego środowiska artystycznego w Hong Kongu, Ying Kwok powołała do życia Klub Oceniania Sztuki (Art Appraisal Club). Grupa recenzuje wystawy sztuki, które ukazują się w miejscowych czasopismach i rozpowszechniane są w społecznościowych sieciach kulturalnych. Od jesieni, Klub będzie wydawał własne dwujęzyczne czasopismo – ukazujące się raz na pół roku Art Review Hong Kong.
    Czytaj więcej
  • Grzegorz Kwiatkowski
    Poeta, muzyk. Autor trylogii „Powinni się nie urodzić” (OFF Press, 2011), a także „Radości”, „Spalania” oraz „Powinni się nie urodzić revisited – Urodzić” (Biuro Literackie, 2013, 2015, 2016). Członek zespołu Trupa Trupa (wydającego w brytyjskiej wytwórni Blue Tapes and X-Ray Records oraz francuskiej wytwórni Ici d’ailleurs). Stypendysta programu „Styria Artist in Residence” rządu w Styrii (2017). Stypendysta programu „Artist in Residence” Federalnego Urzędu Kanclerskiego Austrii oraz Stowarzyszenia Kulturkontakt Austria (2016). Stypendysta Międzynarodowego Domu Pisarzy w Grazu w Austrii (2015). Stypendysta programu „Writers in Residence – Marko Marulić” w chorwackim Splicie (2017). Stypendysta Ministra Kultury (2017, 2012). Stypendysta programu Narodowego Centrum Kultury „Młoda Polska” (2013).  Czterokrotnie zgłoszony do Paszportów Polityki (w 2015 za literaturę i muzykę oraz w 2009 i 2010 za literaturę).  Nominowany do Nagrody Aktivista w kategorii Artysta Roku (2014, za płytę „++”). Laureat nagrody muzycznej Doki w kategorii Artysta Roku (2016). Dwukrotny laureat nagrody Splendor Gedanensis ( 2016, 2011, nominowany także w 2014 i 2010). Laureat Nagrody Specjalnej Marszałka Województwa Pomorskiego (2013). Trzykrotny laureat nagrody Gazety Wyborczej Sztorm Roku (2014 za literaturę i płytę „++”, 2012 za płytę „LP”, nominowany także w 2013, 2010, 2009 i 2008). Trzykrotnie nominowany do nagrody Gazety Wyborczej Pomorskie Sztormy (2017 oraz 2016 za literaturę i płytę „Headache”). Dwukrotny laureat Nagrody Artystycznej Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki (2014, 2011). Laureat Nagrody Miasta Gdańska dla Młodych Twórców (2009). Stypendysta Fundacji Grazella (2009). Trzykrotny stypendysta Miasta Gdańska (2016, 2014, 2010). Trzykrotny stypendysta Marszałka Województwa Pomorskiego (2016, 2014, 2011). Publikował m.in. w Poetry Wales, Lichtungen, Ostragehege, Keine Delikatessen, Inostrannaja Literatura, Zeszytach Literackich, Tygodniku Powszechnym, Studia Litteraria et Historica, Midraszu, Dwutygodniku, Odrze i Twórczości. Członek europejskiej platformy literackiej Versopolis. Autor słów do spektaklu „Duety nieistniejące” Teatru Dada von Bzdülöw i Mikołaja Trzaski (2011). Współautor adaptacji libretta opery „Madame Curie” Elżbiety Sikory (2011). Współrealizator spektaklu „Istota” kolektywu artystycznego Polka dot (2012). Razem z Maciejem Salamonem i Maciejem Chodzińskim stworzył instalację wizualną „Powinni się nie urodzić” (2010) oraz „Niech żyją nam / Nie żyją nam” (2012).
    Czytaj więcej
  • Piotr Bosacki
    Piotr Bosacki (ur. 1977) jest absolwentem Państwowej Szkoły Muzycznej II im. Fryderyka Chopina oraz Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Pracuje jako adiunkt w Katedrze Intermediów poznańskiego Uniwersytetu Artystycznego. Współtworzył założoną w 2007 roku nieformalną grupę artystyczną PENERSTWO i zespół muzyczny KOT. Jest artystą o wszechstronnych zainteresowaniach. Tworzy filmy animowane, instalacje, obiekty, rysunki, zajmuje się twórczością literacką i kompozycją muzyczną. Swoją praktykę artystyczną sam porównuje do filozofii przyrody. Prace Bosackiego to swego rodzaju eksperymentalne modele rzeczywistości, na przykładzie, których artysta studiuje naturę rzeczy – jej strukturę, mechanikę i poetycki potencjał. Materię, obrazy i język do budowy oraz opisów tych modeli artysta czerpie z powszedniego doświadczenia. Jego ulubione tworzywa to przedmioty codziennego użytku, proste materiały plastyczne takie jak papier czy karton, zaczerpnięte z życia anegdoty, sny, mowa potoczna. To skromne uniwersum rzeczy zwykłych jest dla artysty punktem wyjścia do filozoficznych spekulacji i jednocześnie do poszukiwania aspektu poetyckiego w ludzkim przeżywaniu świata, przy czym filozofia i poezja stapiają się w twórczości Bosackiego w jedno. W roku 2009 artysta wydał zbiór miniatur literackich „Traumtagebuch”, w którym opisał m. in. wynalezioną przez siebie technologię obrazu filmowego ciągłego (film bez klatek). W roku 2012 nakładem Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu opublikowana została książka Bosackiego „Urządzenie elementów” — krótka rozprawa o dziele sztuki jako konstrukcji językowej. W 2011 roku artysta otrzymał Nagrodę Publiczności na przeglądzie polskiego kina niezależnego w ramach 36. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. W 2013 roku otrzymał nominację do nagrody „Spojrzenia”. Na Festiwalu Animator 2014 otrzymał Nagrodę Stowarzyszenia Filmowców Polskich dla najlepszego filmu polskiego.
    Czytaj więcej
Festival IN OUT
11 IN OUT FESTIVAL 2017 słowo/obraz 
Eksperymenty / Wideo / Dokumenty 
 
Festiwal In Out jest cyklicznym projektem Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia organizowanym od 2005 roku. W ramach Festiwalu odbędą się wykłady, przeglądy filmów, koncerty oraz organizowany jest otwarty, międzynarodowy konkurs na najlepsze: prace wideo, eksperymenty, dokumenty. 
W tym roku zapraszamy do wzięcia udziału w konkursie na temat słowo /obraz.
 
Konkurs jest dwuetapowy, a jury I etapu konkursu do 10 kwietnia 2017 wybierze 20 artystów, których prace zostaną zakwalifikowane do II etapu konkursu a tym samym pokazane podczas przeglądów w CSW Łaźnia. Artyści zostaną zaproszeni na Festiwal do Gdańska.
 
Nagrody:
I nagroda w wysokości 5 000 PLN ufundowana przez Marszałka Województwa Pomorskiego Mieczysław Struka
II nagroda w wysokości 4 000 PLN ufundowana przez CSW ŁAŹNIA
Oprócz nagród przyznane zostaną również wyróżnienia honorowe. Najlepsze prace wideo znajdą się na płycie DVD.
 
 
Konkurs jest skierowany do pełnoletnich artystów wizualnych i filmowych.
Czas trwania: powyżej 1 minuty , maksymalnie do 20 minut.
Rok produkcji: praca powinna być nie starsza niż 3 lata.
 
Termin nadsyłania zgłoszeń wraz z czytelnie wypełnionymi załącznikami upływa 27 marca 2017. Zapraszamy do wzięcia udziału!
 
Regulamin:
 
 
 Wymagany załącznik do pobrania:
 
 
 
Czytaj więcej
Następna edycja za:
-449 dni
Festival in out in news